وکیل امور منابع طبیعی در اصفهان

به گفته وکیل امور منابع طبیعی در اصفهان، منابع طبیعی به منبعی گفته می شود که توسط انسان ها به وجود نیامده است. می توان گفت منابع طبیعی، ترکیبات و موادی هستند که می توان در طبیعت پیدا کرد.

برای مشاوره فوری کلیک کنید.

مشاوره با وکیل امور منابع طبیعی اصفهان

وکیل اصفهان از بهترین وکیل های امور منابع طبیعی در اصفهان می باشد. منابع طبیعی جز اموری می باشد که نیاز به تسلط در قوانین می باشد بدین منظور وکیل اصفهان در ابتدا مشکلات حقوقی مراجعین را در همه جوامع مورد بررسی قرار می دهد. وکیل پایه یک دادگستری اصفهان و دانش آموخته رشته حقوق قضایی آماده برای کمک رسانی و ارائه خدمات مشاوره به شما عزیزان به صورت آنلاین، تلفنی و حضوری می باشد.

انواع منابع طبیعی

منابع طبیعی را می توان به دو دسته منابع طبیعی تجدید شونده و منابع طبیعی تجدید ناشونده تقسیم نمود.

منابع طبیعی تجدید شونده

در واقع منابع طبیعی تجدید شونده جز منابعی هستند که در صورتی که از آن ها به درستی استفاده شود و مورد بهره برداری صحیح قرار گیرد تمام نخواهد شد. مانند: آب، هوا و گیاهان سبز، جنگل ها و مراتع.

از مهم ترین منابع طبیعی تجدید شونده می توان به گیاهان جنگل ها و مراتع اشاره نمود که در صورتی که مورد بی مهری انسان ها قرار نگیرند و انسان ها به آن ها آسیب نزند و در جهت تضعیف آن بر نیایند هیچ موقع به اتمام نخواهند رسید. گیاهان سبز را می توان به عنوان بزرگترین موجودات کره زمین محسوب نمود که در صورت بهره برداری درست موجب توسعه اقتصادی خواهند شد. تراکم گیاهان سبز به نسبت شرایط اقلیمی مانند دما، بارندگی، نوع خاک و شرایط اقلیمی متفاوت خواهد بود. مراتع و جنگل ها را می توان جز مهم ترین منابع طبیعی قلمداد نمود زیرا نقش اساسی در تأمین نیاز های انسان خواهند داشت و تأمین کننده اکسیژن، مواد غذایی، دارویی، آب می باشد.

جنگل

جنگل به مناطقی گفته می شود که شرایط رشد برای گیاهان را فراهم نموده و در آن درختان و درختچه های متراکم خودنمایی خواهد نمود.

مرتع

مرتع به محل هایی گفته می شود که در آن بوته ها و علف های متنوع یک ساله و چندین ساله به همراه گل های رنگارنگ وجود خواهد داشت.

بیابان

بیابان به مناطقی گفته می شود که در طی شبانه روز دارای نوسانات دمایی زیادی خواهد بود و در آن مناطق تبخیر و تعرق بیشتر وجود خواهد داشت و بارندگی به نسبت کمتر و گیاهان مقاوم تر خواهند بود.

منابع طبیعی تجدید نشونده

به منابعی که در صورت برداشت نمودن از آن تمام خواهند شد و تفاوتی در کم و زیاد آن وجود نخواهد داشت. به تعبیری می توان گفت این منابع قابل تجدید نخواهند بود. مانند معادن نفت و گاز که به دلیل تمام شدنی بودن آن جز منابع تجدبد نشدنی قرار گرفته اند.
طبق قانون تمام جنگل ها و مراتع و بیشه های طبیعی و اراضی جنگلی کشور جز اموال عمومی هستند و متعلق به دولت می باشند و حفظ و احیا و توسعه و بهره برداری این منابع بر عهده سازمان جنگلبانی ایران خواهد بود. جنگلبانی نیز می تواند شخصاً یا به موجب قرارداد به شخص دیگری این وظیفه را محول نماید.

آب ها

طبق اصل 45 قانون اساسی کشور تمام آبهای دریاها و آب های جاری در رود ها و انهار طبیعی و دره ها و هر مسیر طبیعی دیگر اعم از سطحی و زیرزمینی، سیلاب ها، زه آب ها و دریاچه ها و مرداب ها و برکه های طبیعی و چشمه سارها و آب های زیر زمینی در اختیار حکومت اسلامی است و طبق مصالح عامه از آن ها بهره برداری می شود و مسئولیت حفظ و بهره برداری از آن ها به دولت محول شده است.

آب های زیر زمینی

استفاده نمودن از آب های زیر زمینی در جهت حفر هر نوع چاه و قنات و توسعه چشمه در هر منطقه از کشور فقط با اجازه و موافقت وزارت نیرو باید صورت گیرد و وزارت نیرو نیز با توجه به خصوصیات هیدرولوژی منطقه و شناسایی نمودن طبقات زمین و آب های زیر زمینی نسبت به صدور پروانه حفر و بهره برداری اقدام می نماید.

آب های سطحی حقابه

وزارت کشاورزی می تواند در صورت ضرورت اجتماعی و به صورت موقت پروانه مصرف معقول آب برای صاحبان حقابه صادر نماید. (بدون از بین رفتن حق حقابه داران). وزارت نیرو وظیفه دارد برای تعیین میزان مصرف معقول آب برای امور کشاورزی یا صنعتی یا مصارف شهری از منابع آب کشور برای اشخاص حقیقی یا حقوقی که در گذشته حقابه داشته اند و تبدیل نمودن آن به اجازه مصرف معقول هیأت های سه نفری در هر محل تعیین کند.

این هیات ها طبق آیین نامه ای که از طرف وزارت نیرو و وزارت کشاورزی تدوین می شود بر اساس اطلاعات لازم مانند مقدار آب موجود و میزان سطح و نوع کشت و محل مصرف و انشعاب و کیفیت مصرف آب و معمول و عرف محل و سایر عوامل نسبت به تعیین میزان آب مورد نیاز اقدام خواهد کرد و پروانه مصرف معقول حسب مورد به وسیله وزارتخانه های ذی ربط طبق نظر این هیأت صادر خواهد شد و معترض به رأی سه نفری اعتراض خود را به سازمان صادر کننده پروانه تسلیم می کند و سازمان مذکور اعتراض را به هیأت پنج نفری ارجاع می نماید رأی هیأت پنج نفری لازم الاجرا است و معترض می تواند به دادگاه های صالحه مراجعه نماید.

معادن

معادن نیز در صورتی که در زمین کسی باشد ملک صاحب زمین بوده ولی استخراج آن تابع قوانین مخصوص می باشد. طبق اصل 44 و 45 قانون اساسی وزارت معادن و فلزات مسئولیت حفظ معادن کشور و ذخایر معدنی و نیز صدور اجازه انجام فعالیت های معدنی، توسعه فعالیت های معدنی، دستیابی به ارزش افزوده مواد خام معدنی، توسعه صادرات مواد معدنی یا ارزش افزوده را بر عهده خواهد داشت. اگر کسی بدون گرفتن پروانه اکتشاف یا بهره برداری اقدام به استخراج و برداشت و بهره برداری مواد معدنی نماید متصرف در اموال عمومی و دولتی محسوب خواهد شد و با او طبق قوانین و مقررات رفتار کرد.

در چنین شرایطی مأموران انتظامی وظیفه دارند از این عملیات به درخواست وزارت معادن و فلزات جلوگیری نمایند و متهم یا متهمان را از انجام چنین عملیاتی جلوگیری کند و به مراجع قضایی معرفی نماید. وزارت معادن و فلزات موظف است بعد از انجام اقدامات لازم درخواست ضرر و زیان ناشی از جرم به مراجع قضایی دهد.

اراضی ملی

اراضی ملی که بیرون از شهر هستند به اداره منابع طبیعی تعلق دارند و اراضی ملی در داخل شهر به سازمان مسکن و شهرسازی وابسته می باشد.

تشخیص ملی بودن اراضی

اینکه تشخیص دهیم اراضی ملی می باشد یا خیر باید به وسیله کمیسیون ماده 56 منابع طبیعی تشخیص داده شود. اگر طبق کمیسیون زمینی جز اراضی ملی قرار گیرد، در شمار املاک دولتی قرار خواهد گرفت و آن ملک از اختیار فرد خارج می شود. برای اعتراض نمودن باید به کمیسیون ماده واحده در اداره منابع طبیعی رجوع شود و اگر در این مرحله اختلاف حل نشود، دادگستری محل اختلاف نهایی شناخته شده و صالح می باشد. کارشناسان رسمی دادگستری وظیفه تشخیص زمین های ملی از زمین های احیا شده را بر عهده دارند. در صورت نیاز به هر گونه مراجعه به وکیل منابع طبیعی در اصفهان آماده می باشد به شما عزیزان در تمامی زمینه های مربوط به منابع طبیعی کمک نماید.

تشخیص اراضی ملی احیا شده

برای تشخیص اراضی احیا شده می توان به نکاتی توجه نمود که عبارتند از:

1. زمین هایی که فعالیت باغبانی و کشاورزی در آن انجام گرفته باشد. اعمالی مانند تحجیر که پیش نیاز فعالیت کشاورزی می باشد را نیز شامل می شود.
2. زمین هایی که در محدوده یک روستا یا مزارع وجود دارند.
3. زمین هایی که در محدوده قنات، رودخانه، چشمه یا چاه یا هر نوع منبع آبی وجود دارد.
4. زمین های که مهیا شده برای کشاورزی و دخالت ها و دستکاری برای آماده سازی آن برای کشاورزی صورت گرفته است.
5. زمین هایی قابل کشت می باشد و آنچنان شیبی ندارد که غیر معقول به نظر برسد.
6. زمین هایی که قابلیت آبیاری و کشت را داشته و مرزبندی ثبتی و عرفی دارند.
7. زمین هایی که در مسیر آن جوی های قدیمی جاری می باشد و یا قبل از آن جاری بوده و آثار وجود دارد.
8. زمین هایی که در آن درختان کهن با سن بالا وجود داشته و دارای مسیر آبیاری می باشد.

دریافت نوبت مشاوره حضوری و غیرحضوری

رسیدگی به اعتراض نسبت به رأی کمیسیون ماده 56

در صورتی که یک زمین در مالکیت شخص حقیقی با حقوقی باشد و جزء اراضی ملی تشخیص داده شود، سند مالکیت آن باطل شده و زمین در اختیار دولت قرار خواهد گرفت. در شرایطی که زمین جزء اراضی ملی تشخیص داده شود می توان به کمیسیون ماده واحده مستقر در اداره منابع اعتراض کرد و در صورت عدم حل اختلاف موضوع به دادگستری ارجاع خواهد داده شد.